( 1 ) در توانگرى ، و تجمّل در ندارى ، و گذشت در حال قدرت بر انتقام ، و طاعت خدا با خير خواهى ( نسبت به خدا و ائمهء مسلمانان يا نسبت به مؤمنان يا بطور كلّى و نصيحت براى خدا كردار با اخلاص است براى او چنانچه در خبر است كه : در سه چيز ، دل مرد مسلمان دغلى نكند : اخلاص در عمل براى خدا ، و خيرخواهى براى ائمهء مسلمين ، و ملازمت جماعت آنان ، و در نهايه گفته است : دين ، نصيحت براى خدا و رسول خدا و كتاب خدا و ائمهء مسلمانان و همهء مسلمانان است - از مجلسى ره ) و باز ايستادن از كارهاى زشت است با وجود شهوت و ميل ( زيرا در صورت عدم شهوت ، ترك عمل ، اهميّتى ندارد ، چون كودك خردسالى كه زنا نكند ) و پارسائى و خوددارى از محرّمات با وجود رغبت بدانها ، و حرص در كار خير با سختى و مشقّت ، و نماز خواندن با گرفتارى ، و شكيبائى در حال سختى . مؤمن در پيش آمدهاى لرزاننده با وقار و پايدار است و در ناگواريها شكيبا است و در حال نعمت و فراوانى شكرگزار ، نه غيبت كند و نه بزرگى فروشد و نه قطع رحم كند ، مؤمن نه سست است و نه تندخو و نه سخت دل ، چشم او از او پيش نيفتد و بىاختيار به هرجا ننگرد و شكمش او را رسوا نكند و فرجش در شهوت بر او چيره نگردد ، به مردم حسد نبرد ، سرزنش شنود و سرزنش نكند ، اسراف نورزد ، ستمديده را يارى كند و به مستمندان مهربانى كند ، خودش را در رنج اندازد و مردم از او در آسايشند ، در عزّت دنيا رغبت ندارد و از خوارى آن بيتابى نكند ، مردم همه را وجهه همّتى است كه روى بدان آورند و او هم وجهه همتى دارد كه بدان اندر است ، در قضاوتش كاستى ديده نشود و در رأى او سستى نباشد و در دينش گمشده نيست ، هر كه از او مشورت جويد ، به راه راستش رهبرى كند و هر كه از او كمك خواهد ، به او كمك رساند و از هرزه گوئى و نادانى بهراسد .